Portsmouth

We fietsen naar Havant (mijn eerste lekke band) en dan met de trein naar Portsmouth, waar we tevergeefs een tearoom zoeken. Na de lunch in het restaurant van een groot warenhuis gaan we richting haven. Daar nemen we een rondvaart met een mooie houten sloep. Het tochtje is leuk en het weer prima. Ik wil eigenlijk naar de oude havenwijk, maar dat is te ver. Dus nemen we de trein terug naar Havant waar we lekker eten in een wat morsig Indiaas restaurant.
Op de camping kunnen we weer douchen.

Bram

Hayling Island

  

We willen vertrekken, maar wachten op de campingbeheerder. Die komt niet opdagen, dus vertrekken we zonder te betalen (trouwens een dure camping: £ 1.15 per tent per nacht en niet eens douches).

We fietsen heerlijk door een prachtig glooiend landschap. In Petworth nemen we een ‘Ploughman’s Lunch’ (stokbrood met sla en saus en naar verkiezing worst, ham, kaas of paté). Dan op weg naar Chichester met onderweg de volgens mij zwaarste en langdurigste klim. Ik neem hem tenminste lopend. In Chichester koffie/milkshake met onze dagelijkse portie gebak. 

Hayling Island is een niet zo fraaie camping, maar wel met de nodige faciliteiten. Bram en de jongens zetten de tenten op en ik doe de was. Eindelijk! We eten voor het eerst ‘fish and chips’. Niet voor herhaling vatbaar! Daarna douchen, Bram en de jongens tenminste, ik had geen geluk: koud water. Dan maar aan de wastafel. Toch lekker opgefrist en morgenochtend maar weer proberen! 
Joke

Shere

’s Morgens word ik om half 9 wakker in somber weer. Lekker ontbijt. Bob en ik wassen af en Bram en Joke wassen zich. Bob en ik voetballen op een rare manier. De regels gaan zo: een van de twee heeft de bal en de ander moet de bal afpakken; de een moet de bal zo lang mogelijk in bezit houden en je mag elkaar tekelen, hoe je dan ook wilt. Dat is best leuk. Ik zit onder de blauwe plekken.

Intussen is ’t lekkerder weer geworden. Dan gaan Bob en ik ons ook wassen en tanden poetsen. Daarna koffie en zonder bagage (want we komen terug op de camping) fietsen we naar Shere. Nou, wat een mazzel, er is toevallig feest met een optocht. Iedereen is verkleed en er worden toespraken gehouden. ’t Is wel leuk. Dan eten we een taartje, 2 stukken per man. Bob en ik limonade en Bram en Joke thee voor 80 pence, erg goedkoop.

 

Daarna fietsen we terug naar de camping. Dan eten we, wandelen nog wat, drinken thee en dan naar bed.

Menno

Dorking

Ik word pas om 9 uur wakker en een kwartiertje later gaan we ontbijten. Om kwart voor elf gaan we op stap. We rijden aan één stuk door naar East Grinstead, waar we in een tearoom wat eten en dan verder naar Crawley, waar we op mama wachten. Dat duurt erg lang en Bram gaat terug. Na een kwartier komen ze terug; ze was dus de weg kwijtgeraakt! 

We gaan verder naar Dorking waar we boodschappen doen. We zitten daar op aardig hoge bergen; ik moet voor het eerst tien meter lopen. Dan gaan we tien kilometer verder naar een camping. We zetten de tent op, douchen en eten (macaroni en smaakyoghurt toe). 

Na het eten tossen mama en Bram wie er geld gaat wisselen bij andere Nederlanders, 
want we hebben alleen maar Nederlands geld bij ons. Bram verliest; hij wisselt negen gulden voor twee pond. Dan spelen Menno en ik Amerikaans voetbal en drinken koffie of thee met koek.
En nu: Oogjes toe en slaap lekker!! 
Bob

Royal Tunbridge Wells

    

 

Ik moet de nodige reparaties verrichten: Bob heeft een slingerend voorkettingwiel en van Joke's fiets is de achterdrager weggezakt. En Menno's rechter remhandle zit los, een moertje verloren. 

Royal Tunbridge Wells ziet er gezellig uit. We drinken er koffie en maken een ritje in een dubbeldekker. Weer terug op de camping ziet Bob dat de tentstokken van hun tent gebroken zijn. Dus weer naar de stad om een loodgieter te vinden die de buisjes om de stokken lijmt.

We hadden onszelf een pilsje beloofd in de pub, maar die is dicht. Dan maar wat blikjes van de slijter.

Bram

Kamperen op een stoppelveld

Eerst wat problemen met Menno over schone sokken en dito onderbroek, daarna over het inpakken van zijn tas, maar dan op weg. Een heerlijk rustige weg met niet te hoge klimmen en prachtig weer (tussen 25 en 30°C). Een omgeving om neuriënd doorheen te fietsen! De jongens fietsen trouwens prima! Onderweg snoepen we van een bakje aardbeien met slagroom. Om 12 uur stoppen we in Tentenden voor broodjes/koffie/milkshake. 

Bij het station staan Bob en Menno te wachten terwijl Bram naar de VVV gaat en ik de boodschappen doe. Als we terugkomen zien we dat een vrouw met de jongens staat te praten. “Bob spreekt al aardig Engels, Menno is wat verlegen”, zegt ze. Menno krijgt een zoen van haar en Bob een aai over zijn bol! 

De camping is moeilijk te vinden. Tot overmaat van ramp loopt Bob z’n ketting er steeds af. Toch gevonden: een grote wei bij een boer met een prachtig weids uitzicht. Een beetje stoppelig, maar met wat hooi maken we een zacht bedje. We zetten de tenten op, koken, eten en zetten koffie (eindelijk gelukt!). De jongens dollen nog wat en de vierde dag is voorbij. 
Joke

Hyth

     

Nou, we worden wakker in een somber weer, maar ja, niks aan te doen. We ontbijten eerst en pakken alle spullen in. Dan zeg ik mijn vriendje gedag en vertrekken we. We gaan in de stad Canterbury nog wat drinken en hebben problemen met de juffrouw daar van het koffiehuis. Daarna fietsen we met alle bagage naar boven, een paar hele steile hellingen op. En dan zitten we op een gegeven ogenblik weer bij de camping. Nou ja, dan gaan we maar verder en lekker steil omhoog met alle bagage. Als we in Hyth aankomen gaan we even naar de zee kijken. En we rijden in een klein treintje met een snelheid van ± 50 km/uur, erg hard maar wel leuk. We moeten overstappen in een ander treintje en dan weer terug. Vannacht slapen we op een paardenrenbaan en de baan is ± 10 km. lang, maar nou stop ik er mee, hoor. 

Menno