Les Salles

Voordat we, vrij laat, gaan ontbijten, heb ik al twee uur in mijn boek gelezen en de afwas van gisterenavond gedaan. We besluiten dat we wat verder rijden om een goede camping te zoeken. Na een tijdje vinden we die dan ook en het blijkt toevallig dezelfde camping te zijn waar Dick en Els Reef staan. We kunnen aan het einde van de middag pas de tenten opzetten, want er staan nog andere mensen. We drinken een kopje koffie bij Dick en Els en ze vertellen ons dat Ron en Karin volgende week zondag ook komen. Ron zal zijn fiets meenemen en daar verheugt Bram zich al op. Later gaan we naar het meer en Dick surft met harde wind, het gaat vreselijk snel. 

We gaan laat eten en vrij vroeg slapen. Ik slaap redelijk goed ondanks (of dankzij) de harde wind (windkracht 9) en ijzige kou.

Bob

Naar Les Salles

We besluiten, na gezamenlijk overleg, naar Les Salles te rijden, zo´n 300 km. Maar het gaat voorspoedig. Onderweg zie ik diverse fietsers zwoegen. Liever had ik dit mooie gebied op de fiets doorkruist! Vanaf Riez kijken we uit naar campings maar overal staat 'complet'. Even voorbij Moustiers is een gemeentecamping. Die is niet vol, maar blijkt nogal modderig te zijn. Het heeft hier nl. twee dagen geregend en de camping is zo nieuw dat er nog geen gras groeit. Hier gaan we niet staan, maar wel naast de tennisbaan van een hotel. Hoewel illegaal staan we daar prima! 
Bram

Zwemmen in de rivier

  

Bob en Menno vermaken zich met het bouwen van een dam in het water en het vangen van kleine visjes. Ook wassen we ons haar in de rivier (stond al dagen stijf van het zand aan zee!). We komen hier een beetje tot rust. De Camarque is ons tegengevallen: veel wind, bloedheet en een vies strand. Hier leven we een beetje als 'God in Frankrijk', zelfs Bob begint hier plezier te krijgen. 

Bram en ik gaan ’s middags op de fiets naar St. Jean-du-Gard. Een prachtige omgeving, het lijkt hier wel Zwitserland, met toch ook de nodige klimmetjes. De boodschappen doen we in St. Jean-du-Gard. Kalfscarbonaden, sla en aardappelen. Daarna de nodige kibbelpartijen over de afwas, dus die laten we staan tot het morgen Bob's beurt is. 

Joke

Cevennes

Vanmorgen worden we oververhit wakker, de ene kant van mijn tent kan ik niet aanraken, zo heet is ie. 
Het is stralend weer. Bram heeft croissantjes en zoete broodjes gehaald en we gaan ontbijten. Onder het ontbijt komt mama met het idee om de auto op te halen en dan naar het Lac du Verdon te rijden en daar een camping op te zoeken aan het water en dan daar te gaan fietsen, zwemmen enz. Dit doen we omdat het hier te heet is om te fietsen en daar is er water om te zwemmen, dus vandaag op naar de auto in Fontanès. 

Het is erg warm weer dus kunnen we niet veel kilometers afleggen. Vandaag is dat 50 kilometer, dus niet veel vergeleken met Engeland. In totaal hebben we nu ongeveer 250 kilometer gefietst. Na het eten pakken we alles op en vertrekken naar Fontanès. Daar aangekomen halen we de auto op en krijgen een tip om naar de Seyvennes te gaan. Daar zou het heel mooi zijn met riviertjes waar je in kunt zwemmen, dus wij vertrekken. Daar zoeken we een camping en gaan zwemmen in de rivier met erg harde stroming, erg leuk. Daarna eten we patat en zetten de tenten op. En dan drinken we thee en gaan lezen en daarna… welterusten. 

Menno

Les Saintes-Maries-de-la-Mer

’s Morgens word ik al om kwart voor acht wakker in een bloedhete tent, terwijl het normaal pas om 9 uur warm wordt, dus het belooft een hete dag te worden. Onder het ontbijt stelt Bram voor om te gaan zwemmen, ook vanwege de hitte. We hebben dinsdag de openingstijden gezien en denken dat het bad om 10 uur open is, maar dat is pas 2 uur later het geval. In plaats van naar het zwembad gaan we naar de zee, naar Les Saintes-Maries-de-la-Mer. De weg ernaar is vlak, het lijkt op een Nederlands polderlandschap, maar dan in Frankrijk. We hebben windje mee dus de heenweg is een gemakkelijk ritje. Onderweg houdt een man ons aan en vertelt dat er 3 km. verder een grote brand is met honderden wachtende auto’s en hij zegt dat we er niet doorheen kunnen komen. Ondanks dat rijden we toch door en inderdaad is er brand. Als fietser kunnen we overal langs en de brand ligt gauw weer achter ons.

   

In Les Saintes-Maries-de-la-Mer aangekomen kopen we wat brood, beleg, drank en de Volkskrant van dinsdag en dan gaan we naar het strand. Daar eten en zwemmen en zonnen we. Op de terugweg stoppen we een paar keer voor drank en fruit en merken dan pas hoe erg we verbrand zijn. We hebben harde tegenwind dus we moeten er flink tegenaan maar de wind zorgt gelijk weer voor afkoeling. Terug op de camping nemen we allemaal een koude douche en eten ’s avonds macaroni en gaan dan vermoeid naar bed.

Bob

St. Gilles

We verlaten deze ongezellige camping en rijden eerst naar Marguerites waar we water en eten kopen. Dan ontdekt Menno dat hij zijn horloge kwijt is. Hij terug dus. Pas laat vertrekken we maar hebben wind mee, we vliegen over de weg. In St. Gilles, een druk toeristisch plaatsje, drinken we koffie/cola en zoeken een camping op. 

Daar lunchen we en willen naar het zwembad, maar helaas, gesloten. Op het terrasje nemen we een biertje. Ik wil toch gaan zwemmen en doe dat in het kanaal, hoewel dat verboden is. Daarna gaan we (lekker) eten in een restaurantje. Dan terug naar de tent om wat warmers aan te trekken en weer naar het dorp om naar de majorettes en het vuurwerk te kijken (14 juillet). 

Bram

Richting Nîmes

Het fietsen met bepakking over heuvelachtige wegen is wel weer even wennen! Het is bloedheet en na de eerste de beste klim hebben Menno en ik een vuurrood hoofd. In Sommières, zo’n 11 km. verder, zoeken we meteen een terrasje op. We kopen een gedetailleerde kaart en wat broodjes. Na Sommières hebben we wind tegen. We picknicken op een schaduwrijk plekje. 

   

We komen rond drie uur bezweet in Nîmes aan en zoeken een terrasje op met uitzicht op de Romeinse arena. Als we fris en mineraalwater bestellen schrik ik van de prijs: 48 Fr. francs! Wat voorzichtiger de terrasjes uitzoeken! In Nîmes blijkt geen camping te zijn, de dichtstbijzijnde is in Marguerites, 8 km. verder. Rustig de stad bekijken is er dus niet bij, want 8 km. fietsen in deze hitte met voorbijrazende auto’s is iets anders dan thuis. De camping in Marguerites staat Bram helemaal niet aan, maar voor één nachtje blijven we toch. We zetten de tenten op (tot overmaat van ramp staan we praktisch langs de autoweg) en doen de boodschappen. Daarna ga ik (koud) douchen. Tijdens het koken heeft Bram wat problemen met Bob die languit in onze tent ligt i.p.v. in zijn eigen tent. Na het eten is de sfeer weer vredig…

Joke