Menno, Sharon en Rafa in Naarden

                

Nostalgie

          

Carla, Karel en ik maken een 'sentimental journey' naar plekken en huizen uit onze jeugd in Hilversum. Allereerst naar Sweelincklaan 18, waar we van augustus 1945 tot mei 1952 hebben gewoond. We woonden op de tweede verdieping achter en hadden een groot balkon. Op de Bachlaan lopen we het 'hazenpad' in (zo noemden wij het), waar we ’s winters met de slee vanaf gleden, en we bekijken het huis van onze achterburen, de familie Stelling op Mozartlaan 28, waar we van hun zwembad gebruik mochten maken. Daarna naar Reigerstraat 13, waar we van 1952 tot 1963 gewoond hebben. We lopen achterom en bekijken onze 'onze achtertuin'...

Rafa 6 maanden oud

       

Laatste avond

Remko is intussen ook gearriveerd. Hij vertelt van zijn ervaringen sinds verleden week vrijdag, maar we zijn vooral benieuwd naar het meisje waarop hij verliefd is, Daria!

Morgen naar huis...

Via San José naar Manila

We horen dat de aardbeving van gisteren een kracht had van 5.3 op de schaal van Richter en dat het epicentrum bij Ilocos lag. Er waren gelukkig geen slachtoffers en geen schade. 

  

We nemen de bus van Banaue naar San José. Daar stappen we over op de bus naar Manila.

Onderweg gezellig samen naar het toilet!

Aardbeving in Banaue!

We nemen de bus naar Bontoc en dan een jeepney naar Banaue. De chauffeur stopt onderweg een paar keer om ons van de rijstvelden te laten genieten, maar wij zien slechts mist en regen...

   

   

In Banaue kunnen we in 'Sanafe Lodge' overnachten. Als we 's avonds nog aan de maaltijd zitten, horen we gerinkel en denken dat er iets gevallen is. Alleen, het gerinkel houdt aan en we voelen de grond schudden. EEN AARDBEVING!  "Out, out!" roept de kokkin en we rennen allemaal naar de voordeur. "But not outside!". Daar hangen de elektriciteitsdraden over de weg en die kunnen naar beneden komen. Terwijl we daar staan te wachten voelen we nog twee naschokken. We blijven nog even met de andere gasten napraten, vinden dat we vandaag genoeg avontuur beleefd hebben en gaan naar bed. Maar om een uur of elf weer een naschok en een half uur later weer een! Bram loopt de gang op waar ook de hoteleigenaar staat. Die probeert hem gerust te stellen. Bram legt voor de zekerheid zijn zaklantaarn op het nachtkastje klaar. Onnodig te vertellen dat het wel even duurt voordat we de slaap weer kunnen vatten.

In de grotten in Sagada