Een beroemde voetballer

's Avonds zijn we uitgenodigd bij een neef van Sharon. Onder de gasten is ook Ángel Guirado, half Filipijns, half Spaans, die de populairste voetballer van het Filipijnse nationale team is. 

   

Menno haalt Haziel bij de kinderen vandaan en zet ook haar (verlegen) met hem op de foto. 

Ayala Museum

Ik neem Rafa mee naar het Ayala Museum, hier praktisch om de hoek, naar een tentoonstelling over gouden voorwerpen uit de oudheid,  Gold of Ancestors. En een collectie Filipijnse kleding, Embroidered Multiples, eind 19e eeuw verzameld door een Franse diplomaat, Bréjard, en pas in 2000 ontdekt in het Rijksmuseum van Natuurlijke Historie in Leiden. Het Ayala Museum heeft de collectie voor vijf jaar in bruikleen gekregen. 

Er is ook een collectie Chinees aardewerk, waaronder aardewerk dat is gevonden in een gezonken schip bij Manila Bay. Een schip uit de 17e eeuw. Een paar stukken worden vermeld als 'kraak' aardewerk. Dat was dus een Nederlands schip. 

Mouse pad

Aan de glazen eettafel werk ik mijn blog bij en voor de muis gebruik ik een lege envelop die daar toevallig ligt. 
Rafa vindt dat ik een echte mouse pad moet hebben en tekent deze voor mij. 

De dolfijn en de pijlen heb ik getekend, de rest is van Rafa's hand.

Rafa's derde zwemles

     

In Manila

Terwijl Bram in de VS is (Roll Over America) ben ik in de Filipijnen. Ik ga mee naar de SONA State of the Nation Address (een soort Prinsjesdag). De Filipijnse traditionele blouse heb ik van Sharon geleend.

 
     

De ceremonie begint om vier uur met het volkslied (gespeeld en gezongen) en de intocht van de president. Manny Pacquiao wordt geïnterviewd. Hij is de bekendste bokser van de Filipijnen en tevens parlementslid. 

De volgende dag ziet Menno dit shot in het verslag van de Filipijnse tv langskomen:

Roll over America

Bram vertrekt naar de V.S. met zijn velomobiel om in vier weken van de oostkust naar de westkust te fietsen. Hij stuurt me zijn verslag met foto's die ik in zijn blog zet.

Barcelona

   

Menno en Sharon zijn uit, dus passen wij op Rafa. Eerst naar een park en daarna in een restaurant spaghetti gegeten. Ik ben om half tien begonnen met uitkleden, pyama aan, flesje gedronken, voorgelezen en heb daarna drie kwartier naast hem op bed gelegen. Maar slapen, ho maar! Toen hij eindelijk in slaap viel ging ik zachtjes de slaapkamer uit, deed de deur half dicht en tien minuten laten stond hij weer in de deuropening. Hem weer naar bed gestuurd, daarna nog een keer en om half twaalf sliep hij eindelijk. 

Vanmorgen vertelde hij zijn ouders trots dat hij helemaal alleen geslapen had! 

        

We eten bij Rafael en Clara.