Cambridge

We bezoeken Cambridge, een universiteitsstad, waar veel gefietst wordt. We splitsen ons in twee groepjes (Bram & ik en Menno & Niels) en zullen elkaar om twee uur weer treffen. We wandelen rond, bekijken universiteitsgebouwen en bezoeken een oudheidkundig museum. In het stadspark eten we lekkere broodjes. Weer met z’n vieren maken we een tochtje in een punter. Bram aan de stok, terwijl ik met een peddel probeer bij te sturen. 

’s Avonds aardappelen, sla, gebakken eieren en smaakyoghurt toe. Daarna maakt Bram nog een fietstochtje. De jongens zijn op het ogenblik op de schommel aan het dollen met twee Engelse meisjes van een jaar of vijftien. 

Joke

Zeppelins en vliegtuigen

We willen eerst langs de zeppelin hangars van Cardington en dan naar een luchtvaartmuseum in Old Warden. In de verte zien we de hangars liggen. Ze zijn gebouwd in de begintijd van de zeppelins. We hebben geluk, want men is net bezig met een proefvlucht van een nieuwe zeppelin.
Vijf mijl verder komen we bij luchtvaartmuseum Shuttleworth Collection in Old Warden. Er staan o.a. een gedemonteerde Gossamer Condor, een gemotoriseerde hangglider, waarmee iemand in 1978 het Kanaal overstak, een Norton racer, een M.V. Augusta en een aantal fietsen. Verder staat er een Spitfire proef te draaien die ik graag had willen zien vliegen.

Weer op weg naar de camping vergeet ik heel even dat je hier links moet rijden!

Na de maaltijd (macaroni, heerlijk!) en de koffie ga ik nog even in Cambridge kijken. Net voor of beter mèt donker ben ik terug op de camping. 

Bram  

   

Wilstead

We hebben lekker geslapen, worden om half negen wakker en gaan meteen ontbijten (Menno ligt natuurlijk nog in z’n bed). 
Het ontbijt bestaat uit brood met ham en marmelade en lekkere thee. Hierna pakken we alles snel in en betalen de boer. Als we vragen wat het kost zegt hij: “Does a pound hurt you?”

Na 14 mijl fietsen richting Wilstead houden we een koffiestop in Woburn Sands en vervolgen onze rit naar Wilstead waar we broodjes kopen.

 

We komen nog langs een autotestbaan, maar er is niets te zien en je kan er alleen maar met een pasje in. 

De camping is een mooie, maar ook erg dure camping met warme douches zonder dat je er geld in moet stoppen, een wasserette, een kampwinkel etc. Het opzetten van de tent is erg moeilijk vanwege de wind. Joke en Bram doen de boodschappen en wij wachten tot we kunnen beginnen met de lekkere aardappelen met jachtsaus en bloemkool en een plak rollade en salade van tomaten en komkommer met peren toe. Dan gaan we douchen. 
Na de koffie met gemberkoekjes gaan Joke en Bram douchen en daarna wandelen. Menno zit nu te lezen in Doctor No en ik ga aan mijn blikje beginnen.

Niels

Silverstone

Zoals altijd worden we om half negen wakker. Na het ontbijt (een pannenkoek en drie boterhammen met suiker) vertrekken we. We hebben de wind mee maar het is ± 10 °C kouder dan gisteren. Na 8 mijl komen we in Chipping Norton aan waar we koffie en gebak nuttigen en rijden verder naar Buckingham, 25 mijl. Daar vliegen we doorheen omdat we reeds uit de Cotswolds zijn waar veel bergen zijn. 

We lunchen in Buckingham (beefburger met patat en koffie/cola/melk). Daarna naar de camping 'Scotts Farm', een landje bij een boer met een koudwaterkraan. Joke doet de was in de wasserette.

  
Niels en Bram gaan naar het circuit van Silverstone en ik blijf op de camping lezen. Na het lekkere eten (aardappelen, doperwten, worteltjes en sla) drinken we koffie/thee in een hotel want het is intussen berekoud geworden (als ik nu uitadem komt de damp uit mijn mond). Nu zit iedereen met een blikje en een aantal koekjes te lezen en gaan we straks gauw slapen. Welterusten.

Menno

Rustdag

 

Onrustig geslapen. Twee boterhammen gegeten. Steve rijdt ons naar het politiebureau. Daar zitten Joke en Menno op ons te wachten. Het weerzien is zeer emotioneel! We besluiten er vandaag een rustdag van te maken. Tegen de avond vertrekken Steve en Tricia en we nemen uitgebreid afscheid van ze. 
Vanavond eten we pannenkoeken. 

Bram

Een afschuwelijke dag!

 

We starten met een flinke afdaling naar Stroud. Na vijf kwartier fietsen kom ik bij een T-splitsing en ik weet niet of ik links- of rechtsaf moet. Bram en de jongens zijn nergens te zien en ik ga rechtsaf, rijd een stukje door, wacht bij een rotonde, twijfel weer en ga weer terug naar de T-splitsing. Daar wacht ik twee uur en vraag ondertussen aan passerende automobilisten Bram te waarschuwen. Eindelijk zie ik Bram aan komen lopen! Ze dachten dat ik doorgereden was, maar hoorden van een automobilist dat ik nog in Birdlip Hill wachtte. Gelukkig kon hij een lift krijgen. Wat zijn we blij elkaar weer te zien! Bram gaat terug liften en ik fiets naar de jongens. Daar wachten we op Bram. Die komt maar niet en ik ben bang dat hij het hele stuk moet lopen. Dus gaat Menno hem zonder bagage tegemoet. Na een kwartier komt Bram eraan, toch een lift gekregen. Het is inmiddels half vier geworden en de winkels gaan om zes uur dicht. Dus vertrekken Bram en Niels naar Stow om daar boodschappen te doen en ik wacht op Menno die pas om vijf uur komt aanrijden. Hij had Bram gemist en was veel te ver teruggereden. Nu gaan ook wij richting Stow en komen daar om half zeven aan. Ik kan geen Tourist Information vinden en ga naar het politiebureau. Een agent zegt dat er in Stow geen camping is. Wat nu? Een 'officer' rijdt me rond om naar Bram en Niels uit te kijken, zonder succes. Hij vraagt bij een boerderij of we daar die nacht mogen staan. Dat mag gelukkig. Van de £ 2 die ik bij me heb kopen we ieder een pancake en een glas melk. Op de deur van het politiebureau laat ik een briefje voor Bram achter, want het bureau sluit om acht uur. ’s Avonds krijgen we thee en sandwiches van een meisje dat naast de boerderij woont. Daarna gaan we langs de hotels en pensions in Stow om te vragen of Bram en Niels een kamer genomen hebben. Wij hebben nl. de tenten en zij het geld. Dan zoeken we de tent op en proberen te slapen naast het razende verkeer…

Joke

Inderdaad een afschuwelijke dag! Bij de T-splitsing zag ik staan: Birdlip Hill 16%. We rijden door, maar als Joke na 15 minuten niet komt opdagen zeg ik: “Ik ga wel kijken” en fiets met 42-28 tegen die bult op. Boven geen Joke te zien. Terug naar de jongens en met z’n drieën naar Stow-on-the-Wold. Weer een klim. Menno heeft een inzinking maar gaat toch door! Klasse! Een automobilist stopt en zegt dat Joke nog bij de splitsing staat. Van twee Indiase vrouwen krijg ik een lift. Bij de T-splitsing zie ik Joke staan. Blij elkaar weer te zien! Joke fietst door naar de jongens. Maar het is moeilijk weer een lift te krijgen. Ik sta daar zwetend in de brandende zon op de warmste dag van het jaar! Een boer op het land is bereid me naar de jongens te brengen. Inmiddels is Menno op pad om mij op te sporen. Dus besluiten we dat Niels en ik in Stow boodschappen zullen doen en naar de camping gaan. Niels en ik ‘vliegen’ naar Stow waar we tegen sluitingstijd aankomen. Gauw eten gekocht en op naar de camping waar ik alvast het eten maak. Maar Joke en Menno zijn er nog steeds niet. 

Steve Morris, de buurman, biedt aan samen naar hen uit te kijken. In zijn Ford Escort scheuren we naar de Inn waar we elkaar voor het laatst gezien hebben. De barkeeper vertelt dat ze om vijf uur vertrokken zijn, dus kunnen ze om half zeven in Stow geweest zijn. Inmiddels is het tien uur en we rijden langs het politiebureau waar we Joke’s briefje zien hangen. Goddank alles o.k.! We staken het zoeken en gaan terug naar de camping. Na ieder twee boterhammen rollen we onze slaapzakken uit in de voortent van de caravan van de buren.

Bram

Nieuwe as gemonteerd

Bram vertrekt na het ontbijt met het wiel met gebroken spaak op zijn rug naar een fietsenmaker. En wij beklimmen de heuvel aan de overkant. Het is heet vandaag en de zon brandt genadeloos! Boven hebben we een schitterend uitzicht over het dal. 

Joke

Ik ga naar een fietsenmaker even buiten het dorp, maar hij kan me niet helpen en verwijst me naar een andere zaak. Daar heeft men geen losse achteras maar wel één in een compleet wiel. Onmiddellijk wordt de as uit de naaf gesloopt. Die kost £ 2, maar er is geen gereedschap om hem te monteren. Dus met de as terug naar de eerste zaak, waar ik hun gereedschap mag gebruiken. Na een uurtje ben ik klaar en wil betalen. Maar daar komt niets van in! Hartelijk dank! 
Op de camping monteer ik het wiel. Morgen weer weg, jammer, mooie plek hier.

Bram