vrijdag 11 januari 2008

Naar Baguio en Sagada

We nemen de bus naar Baguio en slapen in het Burnham Hotel, oud, donker en scharrig. De volgende dag nemen we de bus naar Sagada. Dit is een aftandse, rammelende bus waarvan de airco bestaat uit twee plastic ruitjes die je open kunt schuiven. Opeens een enorme klap: klapband! Met drie man probeert men de bouten los te wrikken en na een half uurtje is de klus geklaard. Weer op weg en een kwartier later stopt de chauffeur in een dorpje om een nieuwe sleutel te kopen; de oude heeft hij krom getrokken. Maar na een tijdje weer een klap. Weer gestopt en met z'n drieën worden de banden gecontroleerd. Dan hebben ze er blijkbaar voldoende vertrouwen in, want we vervolgen onze weg.

       
De afstand tussen Baguio en Sagada bedraagt 150 km. Het grootste gedeelte van de rit rijden we over goede betonnen wegen, maar de laatste 50 km. bestaat de weg uit zand, stenen, keien en kuilen. De hoogste top waarover we rijden is 2220 km. en dat doen we in de mist. In Sagada slapen we in het Olahrinan Resthouse.

dinsdag 8 januari 2008

Terug naar Manila

We nemen afscheid van Coco Beach en maken de oversteek naar Luzon over een woelige zee. Na anderhalf uur varen bereiken we de overkant: Batangas. Daar staat een busje klaar die ons naar Manila brengt. De chauffeur heeft voor ons 'Malate Pensionne' gereserveerd. Daar aangekomen blijkt dat Bram zijn laptop in het busje heeft laten liggen! De receptioniste belt het kantoor en krijgt na een kwartiertje de mededeling dat de laptop gevonden is en tegen zessen zal worden afgeleverd!

zaterdag 5 januari 2008

vrijdag 4 januari 2008

Via Roxas naar Capalan

  
Vandaag vertrekken we van Boracay. We nemen de boot naar Caticlan en daarna een naar Roxas. Daar wacht een busje dat ons naar hotel "Riceland2" in Capalan brengt.
De volgende dag gaan we met een trike naar het busstation en nemen daar een jeepney naar Puerto Galera. Met 16 man en de nodige bagage zitten we behoorlijk klem en dat moeten we zeker twee uur volhouden. In Puerta Galera nemen we een bootje naar het Coco Beach Resort. 

woensdag 2 januari 2008

Fietstochtje en Menno's tatoo

  
We fietsen over een drukke weg naar de noordpunt van Boracay, waar het strand rustiger is. 
Intussen heeft Menno een tatoo laten zetten:  R A F A